1. Stowarzyszenie Elektryków Polskich uważa, że podstawowym celem polityki energetycznej państwa powinno być stworzenie warunków do:

-         powszechnego dostępu do relatywnie taniej energii;

-         zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego;

-         rozwoju konkurencji i przeciwdziałanie negatywnym skutkom naturalnych monopoli;

-         ochrony interesów odbiorców.

2. Stowarzyszenie wyraża pogląd, że pilne stworzenie rynku energii elektrycznej i liberalizacja obrotu tą energią w Polsce są uzasadnione i celowe. Warunkiem skuteczności i uzyskania zamierzonego celu jest jednak stworzenie jednoznacznych ram prawnych oraz ich konsekwentne stosowanie.
3. Istotnym elementem wspierającym liberalizację rynku energii jest prywatyzacja. Procesy prywatyzacji powinny być prowadzone stopniowo ze stałym wykorzystywaniem uzyskiwanych doświadczeń. Warunki procesu prywatyzacji powinny być tak zoptymalizowane, by cena sprzedaży przedsiębiorstw energetycznych nie skutkowała rażącym wzrostem cen energii, a sam proces nie powodował kumulacji negatywnych zagrożeń społecznych w środowisku energetyków.
4. Stowarzyszenie zwraca uwagę na występowanie niespójności dokumentów rządowych dotyczących prywatyzacji i innych zagadnień energetycznych.   W szczególności niektóre dokumenty ministerialne nie uwzględniają przyjętych przez Rząd Założeń Polityki Energetycznej Polski do 2020 roku.
5. Stowarzyszenie Elektryków Polskich uważa, że w obecnym okresie utrzymanie niezależności Prezesa URE jest bardzo istotne. Szczególnie ważną dla użytkowników energii jest polityka koncesyjna i taryfowa, w ramach której powinna być zapewniona dostępność do energii elektrycznej o parametrach zgodnych z normami krajowymi i europejskimi.

Uzasadnienie do stanowiska SEP  w sprawie prywatyzacji elektroenergetyki i liberalizacji rynku energii

            Podczas dyskusji wymieniono wiele spostrzeżeń i poglądów. Niektóre z nich były sprzeczne między sobą, jednak w wyniku wspomnianej dyskusji udało się wypracować uzgodnienia kompromisowe, jakie zostały zaprezentowane w załączonym stanowisku.

            Wprowadzanie rynku energii elektrycznej jest jedną z konsekwencji wyboru, jaki dokonał się w Polsce w 1989 roku, kiedy to gospodarka rynkowa stała się podstawą systemu ekonomicznego. Mino, że produkcja i dostarczanie energii elektrycznej mają wiele specyficznych cech technicznych, to, jak pokazują przykłady w krajach europejskich i pozaeuropejskich, możliwe stało się rozszerzenie systemu rynkowego na elektroenergetykę, oczywiście po spełnieniu pewnych założeń.

Praktycznie tylko produkcja i obrót energią elektryczną mogą zostać poddane działaniom rynku konkurencyjnego. Przesył i dystrybucja musza podlegać szczegółowej regulacji.

Zaistnienie konkurencji w elektroenergetyce, a także w innych podsektorach energetycznych przy obecnej i przyszłej nierównowadze miedzy podażą a popytem powinno okazać się korzystne dla odbiorców. Rozwój konkurencyjnego rynku energii elektrycznej powoduje istotne zmiany organizacyjne w firmach podsektora elektroenergetyki. Wśród zmian tych na uwagę zasługują:

1.                  pionowa dezintegracja (wyodrębnienie wytwarzania, przesyłu i rozdziału) tradycyjnych przedsiębiorstw energetycznych,

2.                  zwiększenie liczby firm uczestniczących w produkcji, a przede wszystkim w obrocie energią elektryczną,

3.                  integracja (firmy energetyczne, samorządy, odbiorcy) mająca charakter poziomy, przeprowadzana pod nadzorem kontroli antymonopolowej.

Rolą państwa, nie w pełni jeszcze uświadamianą, powinno być chronienie rozwoju mechanizmu rynkowego, między innymi poprzez uruchomienie giełdy energii elektrycznej.

Doświadczenia innych krajów wskazują, że rynek energii elektrycznej może się rozwijać pod warunkiem istnienia szczegółowych regulacji mających charakter przepisów prawnych. Brak takich jednoznacznych aktów prawnych w Polsce powoduje wystąpienie szeregu problemów podczas prywatyzacji a także niepewność dla inwestorów strategicznych.